Nie wiesz czym różni się EPDM od SBR? Zastanawiasz się, co oznacza certyfikat ITF? Tutaj znajdziesz odpowiedzi na wszystkie techniczne pytania.
Syntetyczna nawierzchnia tenisowa nakładana warstwowo na podłoże asfaltowe lub betonowe. Składa się z mieszanki żywic akrylowych, piasku kwarcowego i pigmentów. Charakteryzuje się średnią lub szybką dynamiką gry (ITF 3-5) oraz minimalnymi wymaganiami konserwacyjnymi. Jest to oficjalna nawierzchnia turniejów US Open i Australian Open.
Zobacz powiązane produktyParametr określający zdolność nawierzchni do pochłaniania energii uderzenia stopy gracza. W systemach akrylowych uzyskiwana dzięki warstwom gumowym (Cushion). Kluczowa dla ochrony stawów i kręgosłupa zawodników przed kontuzjami przewlekłymi.
Mieszanka mineralno-asfaltowa stosowana jako sztywna podbudowa pod korty akrylowe. Musi być układana z najwyższą precyzją (maszynowo), aby zapewnić idealną równość pod cienkie warstwy żywicy. Wymaga wysezonowania (odgazowania) przez min. 14 dni przed nałożeniem akrylu.
Bezszkieletowe zadaszenie kortu utrzymywane dzięki nadciśnieniu powietrza wytwarzanemu przez dmuchawy. Ekonomiczne rozwiązanie pozwalające na grę w sezonie zimowym. Wymaga systemu grzewczego i śluzy wejściowej.
Specjalna siatka lub plandeka wieszana na ogrodzeniu kortu (zazwyczaj na krótszych bokach). Pełni funkcję wiatrochronu oraz zapewnia jednolite tło, poprawiając widoczność piłki dla graczy. Często wykorzystywana jako nośnik reklamowy.
Oficjalny dokument wydawany przez Międzynarodową Federację Tenisową, potwierdzający parametry techniczne nawierzchni. Klasyfikuje korty w 5-stopniowej skali szybkości (CPR - Court Pace Rating): od 1 (Slow) do 5 (Fast). Posiadanie certyfikatu jest niezbędne do rozgrywania oficjalnych turniejów.
Zobacz powiązane produktyElastyczna warstwa podkładowa w nawierzchniach typu Hard Court, wykonana z granulatu gumowego (SBR/EPDM) zmieszanego ze spoiwem akrylowym. Zapewnia sprężystość, redukuje zmęczenie mięśni i zmienia charakterystykę odbicia piłki.
Jednostka miary gęstości liniowej włókien w sztucznej trawie. Oznacza masę włókna w gramach na 10 000 metrów długości. Wyższy wskaźnik Dtex (np. 8800 vs 6600) zazwyczaj oznacza grubsze, bardziej wytrzymałe włókno, odporne na łamanie i ugniatanie.
Zobacz powiązane produktySystem odwodnienia liniowego stosowany przy budowie kortów ziemnych i trawiastych. Polega na wykonaniu rowów wypełnionych kruszywem i rurą drenarską, co pozwala na szybkie odprowadzenie nadmiaru wody opadowej do gruntu rodzimego lub studni chłonnych.
System korytek (polimerobetonowych lub betonowych) przykrytych rusztem, montowany wzdłuż krawędzi kortu lub boiska. Niezbędny przy nawierzchniach nieprzepuszczalnych (np. akryl na asfalcie) do odprowadzania wody spływającej po spadkach.
Wysokiej jakości granulat gumowy, barwiony w masie, stosowany jako wypełnienie boisk wielofunkcyjnych lub warstwa amortyzująca. W przeciwieństwie do tańszego SBR, jest odporny na promieniowanie UV, nie twardnieje i nie wydziela nieprzyjemnego zapachu przy wysokich temperaturach.
Rodzaj włókna sztucznej trawy, które jest nacinane wzdłużnie (siateczkowane). Podczas użytkowania i szczotkowania rozszczepia się, tworząc gęstą strukturę, która świetnie stabilizuje piasek kwarcowy. Idealne rozwiązanie na korty tenisowe i boiska szkolne.
Określenie przedziału wymiarowego ziaren materiału sypkiego (np. mączki, piasku, kruszywa). Dla mączki ceglanej nawierzchniowej standardowa frakcja to 0-2 mm, co zapewnia odpowiednią spoistość i przepuszczalność.
Przestrzenna struktura komórkowa z tworzywa sztucznego, przypominająca plaster miodu. Stosowana do wzmocnienia i stabilizacji słabego podłoża gruntowego pod budowę kortu, zapobiegając jego osiadaniu.
Materiał syntetyczny przepuszczalny dla wody, stosowany jako warstwa separacyjna między podbudową (kruszywem) a gruntem rodzimym. Zapobiega mieszaniu się warstw konstrukcyjnych, co jest kluczowe dla stabilności kortu i skuteczności drenażu przez wiele lat.
Rodzaj stałego zadaszenia kortu o konstrukcji stalowej lub drewnianej pokrytej membraną PCV. Zapewnia lepszą izolację termiczną i akustyczną niż balony pneumatyczne oraz nie wymaga ciągłego nadmuchu.
System nawierzchni łączący dywan syntetyczny (tkaną membranę) z zasypem z naturalnej mączki ceglanej. Eliminuje konieczność corocznej wymiany podkładu, jest odporna na mróz i wymaga mniej wody niż tradycyjny kort ziemny.
Kruszywo łamane o frakcji zazwyczaj 4-31 mm, stosowane jako warstwa klinująca w podbudowie dynamicznej kortu. Układany na warstwie tłucznia, zagęszcza konstrukcję zachowując przepuszczalność wody.
Oznaczenia pola gry na kortach twardych (akrylowych) i asfaltowych. Wykonywane specjalistyczną farbą poliuretanową lub akrylową z dodatkiem piasku kwarcowego, aby zapewnić taką samą antypoślizgowość jak reszta kortu.
Specjalistyczne, profilowane linie z twardego PCV, montowane w nawierzchniach ceglanych (mączce). Posiadają perforacje lub kotwy, które stabilizują je w gruncie. Wymagają precyzyjnego osadzenia i naciągnięcia, aby nie wystawały powyżej poziomu kortu (ryzyko potknięcia).
Naturalna nawierzchnia mineralna powstająca z kruszenia ceramiki. Charakteryzuje się doskonałymi właściwościami poślizgowymi i powolnym odbiciem piłki. Wymaga regularnej pielęgnacji (polewanie, szczotkowanie) oraz corocznej renowacji wiosennej.
Zobacz powiązane produktyPojedyncze, proste włókno sztucznej trawy (źdźbło), wytłaczane w określonym kształcie (np. C-shape, S-shape). Trawy monofilowe wyglądają bardziej naturalnie i są trwalsze od fibrylowanych, ale wymagają częstszego szczotkowania w celu utrzymania pionowej pozycji.
System płytek polipropylenowych (PP) łączonych na zatrzaski. Mobilna, łatwa w montażu nawierzchnia o wysokiej przepuszczalności wody i trwałości. Często stosowana na boiskach wielofunkcyjnych i kortach amatorskich.
Proces precyzyjnego wyrównywania terenu i warstw podbudowy przy użyciu maszyn sterowanych systemem laserowym. Zapewnia idealną płaszczyznę kortu (tolerancja do +/- 3mm), co jest kluczowe dla prawidłowego odbicia piłki i odwodnienia.
Betonowe krawężniki (zazwyczaj 6x20 cm) zamykające obwód kortu. Stabilizują warstwy podbudowy i nawierzchni, zapobiegając ich rozsuwaniu się na boki oraz oddzielają pole gry od zieleni.
Specjalistyczny piasek o wysokiej zawartości kwarcu, płukany i suszony ogniowo. Stosowany jako wypełnienie sztucznej trawy oraz składnik mieszanek akrylowych (nadaje szorstkość). Musi mieć ziarno kuliste, aby nie uszkadzać włókien trawy.
Warstwa konstrukcyjna kortu wykonana z kruszyw łamanych o różnej frakcji, zagęszczanych mechanicznie. W przeciwieństwie do betonu, przepuszcza wodę całą powierzchnią (drenaż pionowy), co jest kluczowe dla kortów ze sztucznej trawy i mączki.
Polimer stosowany do produkcji włókien sztucznej trawy wysokiej jakości. Charakteryzuje się miękkością i elastycznością, co zmniejsza ryzyko otarć skóry (tzw. "burns") przy upadkach na korcie.
Polimer sztywniejszy od polietylenu. Stosowany w trawach starszej generacji lub jako kręcone włókno wspierające (tzw. texturized) w trawach hybrydowych, a także do produkcji nawierzchni modułowych.
Ukształtowanie powierzchni kortu z minimalnym nachyleniem (zazwyczaj 0.5% - 1%), umożliwiającym grawitacyjny spływ wody deszczowej. Spadki mogą być "kopertowe" (czterostronne) lub "daszkowe" (dwustronne).
Proces renowacji nawierzchni akrylowych (Hard Court). Polega na zeszlifowaniu uszkodzeń, naprawie pęknięć i nałożeniu nowych warstw żywicy z piaskiem kwarcowym. Zabieg ten przywraca szorstkość, kolor i parametry gry, zazwyczaj wykonywany co 5-7 lat.
Zobacz powiązane produktyZabieg polegający na natryskowym nałożeniu nowej warstwy wierzchniej (lakieru poliuretanowego lub granulatu) na istniejącą nawierzchnię syntetyczną (np. poliuretanową), bez konieczności zrywania całej podłogi.
Granulat gumowy pochodzący z recyklingu opon samochodowych (czarny). Stosowany jako tanie wypełnienie w sztucznych trawach piłkarskich (rzadziej tenisowych) lub jako warstwa bazowa w systemach poliuretanowych.
Parametr techniczny określający przyczepność obuwia do nawierzchni. Zbyt niski powoduje niekontrolowane poślizgi, zbyt wysoki - blokowanie stopy i kontuzje stawów skokowych. Regulowany ilością piasku kwarcowego w mieszance akrylowej lub w sztucznej trawie.
Sposób ukształtowania płaszczyzny kortu otwartego, gdzie woda odprowadzana jest od środka kortu w cztery strony (do narożników). Jest to najbardziej efektywna metoda odwodnienia powierzchniowego.
Proces inżynieryjny polegający na wymieszaniu gruntu rodzimego (np. gliny, iłów) z spoiwem hydraulicznym (cementem, wapnem) w celu zwiększenia jego nośności i mrozoodporności przed wykonaniem podbudowy kortu.
Element systemu odwodnienia; pionowy zbiornik wypełniony kruszywem lub kręgami betonowymi, służący do rozsączania wody deszczowej zebranej przez drenaż do głębszych, przepuszczalnych warstw gruntu.
Grube kruszywo łamane (zazwyczaj frakcja 31-63 mm) stanowiące dolną warstwę konstrukcyjną podbudowy kortu. Odpowiada za przejmowanie obciążeń i główny drenaż pionowy.
Specjalistyczny walec (często dzielony, o wadze 300-500 kg) używany do zagęszczania i wyrównywania nawierzchni z mączki ceglanej. Niezbędne narzędzie podczas wiosennej renowacji i bieżącej konserwacji.
Standardowe pole gry do debla wynosi 23,77 m x 10,97 m. Całkowita powierzchnia kortu z wymaganymi wybiegami powinna wynosić minimum 34,75 m x 17,07 m, a dla turniejów międzynarodowych 36,57 m x 18,29 m.
Materiał sypki (najczęściej suszony piasek kwarcowy) wsypywany w sztuczną trawę. Jego zadaniem jest dociążenie dywanu, utrzymanie włókien w pionie oraz zapewnienie odpowiedniego poślizgu i odbicia piłki.
Element automatycznego systemu nawadniania kortów ziemnych. Zraszacz wynurzalny, który podlewa tylko określony wycinek koła (np. 90 stopni z narożnika), co pozwala na precyzyjne nawodnienie kortu bez moczenia ogrodzenia czy trybun.
Nasi inżynierowie chętnie wytłumaczą wszelkie zawiłości techniczne.
Zadaj pytanie ekspertowi
